Besinlerin vücuda yarayacak kısımlarından başka olup, faydasız olduğu için vücuttan atılan artıkların bütününe (Dışkı) derler. Sağlam bir insanın dışkısında besin artıkları, nebati lifler ve hücreler, meyve çekirdekleri bulunur.
Dışkı içinde gayet çok mikrop vardır. Bu mikropların büyük bir kısmı zararsız ve hastalık yapmayan cinstendirler, Fakat, bir sürü hastalık ve iltihaplar sırasında, dışkı içinde hastalık yapan azgın mikroplarda bulunurlar.
Bundan başka, gene bazı hastalıklar dolayısıyla dışkıda kan, sümük, cerahat, barsak kurtları ve onların yumurtaları bulunabilir.
Dışkının rengi tabii halde yenilen besiner bağlıdır. Çok et yiyenlerde esmer, süt, sütlü yemekler ve bazı sebzelerle beslenenlerde açık sarı, kanlı besinler, kiraz vişne gibi meyvalar, İspanak gibi sebzeler yiyenlerde siyah veya yeşilimtrak renkte olur.
İnce bağırsaklardan kan geldiği ve yahut, içinde (Bismuth) bulunan ilâçlar alındığı zaman dışkının rengi katran gibi simsiyah olur.
Dışkıya tabii rengini veren safradır. Bağırsağa safra dökülmezse dışkının rengi, kil gibi, beyaz olur. Sarılıklarda böyledir.
Dışkının azlığı ve çokluğu da gene yenilen yemeklere bağlıdır. Sebze ve meyveler bol yiyenlerde, çok etli maddelerle beslenenlerde miktarı az olur.
Tabii halde dışkı yumuşak ve şekillidir. Bazı hastalıklarda çok sert ve katı olur. İn san onu dışarıya atmak için ziyadesile zorluk çeker. Bir takım hastalıklarda ise bunun tersine olarak suludur. Günde birçok defa hâsıl olur. İçinde kan, cerahat, sümük, safra gibi maddeler bulunabilir. Bazı dışkılar gazlı, kö püklü ve pek fena kokulu olurlar.
Dışkı, vücuttan atılan bir madde olduğu için çeşitli hastalıklarda onun içinde bulunacak olan hastalık mahsullerini araştırmakla 6 hastalıklar hakkında kesin bir fikir edinmek mümkün olur.
Onun içindir ki, hekimlikte hastaların dışkıları türlü türlü usullerle lâboratuarlarda tetkik ve tahlil olunarak oralardan alınacak sonuçlardan teşhis ve tedavide geniş bir şekilde faydalanmak mümkün olmaktadır.